اثر تزریق مس در دوره خشکی بر سلامت گاوشیری در دوره پس از زایش و شاخص های رشد و سلامت گوساله نوزاد

پژوهش حاضر جهت بررسی اثر تزریق مکمل مس در دوره خشکی بر برخی از فاکتور های سلامت، بیماری و تولید در گاو شیری پس از زایش و رشد و وقوع بیماری در گوساله ها صورت گرفت. مس یکی از عناصر کمیاب و ضروری برای همه پستانداران به شمار می رود چراکه جزئی سرنوشت ساز برای تعداد زیادی از آنزیم هاست که دامنه فعالیت زیادی در بدن دارند . این آنزیم ها شامل سوپراکسید دیسموتاز، سیتوکروم اکسیداز، لیزیل اکسیداز، تیروزیناز وسرولوپلاسمین می باشند و از آنجایی که این آنزیم ها در فیزیولوژی بدن نقش اساسی دارند، بنابراین ضرورت وجود مس کافی در بدن قابل توجیه است. کمبود مس بیماریها و علائم مختلفی از جمله کم خونی - بی رنگ شدن پوشش خارجی - اسهال و غیره ایجاد می کند. در این مطالعه تعداد 206 رأس گاو شیری نژاد هولشتاین در دو گروه آزمایشی کنترل و درمانی به صورت تصادفی قرار گرفتند. به گروه درمانی میزان 150 میلی گرم از مس تزریقی به شکل کلسیم ادیتات مس زیر پوست ناحیه شانه در هفته اول خشکی و به گروه کنترل 3 سی سی سرم فیزیولوژی زیر پوست ناحیه شانه در همان زمان تجویز شد. پارامترهای شاخص سلامت گاوشیری شامل رخداد بیماری های مهم پس از زایمان شامل جفت ماندگی، متریت، ورم پستان و لنگش بود. در مورد شاخص کارآیی تولید میزان میانگین تولید شیر و چربی شیر ماهیانه برای هر راس گاو از ماه یک تا ماه 4 ثبت گردید. در مورد شاخص های سلامت گوساله وزن هنگام تولد، وقوع اسهال گوساله ها و پنومونی ثبت گردید. تجویز مس، اثری بر مقادیر سرمی مس، آهن و روی نداشت. دراین تحقیق به طور کلی اختلاف معنی داری بین گروهها درفاکتورهای سرمی و رخداد بیماریها مشاهده نگردید. اما در رابطه با فاکتور های مقدار تولید شیر و وزن گوساله ها اختلافات معنی داری دیده شد. نتایج بدست آمده نشان داد که تزریق 150 میلی گرم مس در ابتدای دوره خشکی برتولید شیر و وزن گوساله ها اثر مثبت دارد. این نتایج همچنین بیانگر اثر بارز و معنی دار تجویز مس بر مقدار تولید شیر و وزن گوساله های متولد شده در گاوهای زایش اول بیشتر از زایش های بعدی می باشد.